De aanpak is persoonlijk en begint niet bij lesmethodes of schoolboeken, maar bij contact. “Leren ontstaat pas wanneer er verbinding is,” klinkt het uitgangspunt. Daarom wordt eerst gekeken naar wie het kind is, wat nog wel lukt en waar ruimte zit om weer stappen te zetten.

Dat betekent in de praktijk soms dat er eerst uitgebreid wordt gepraat of gespeeld, voordat er überhaupt aan schoolwerk wordt gedacht. Zo kan een gesprek over Lego al voldoende zijn om vertrouwen op te bouwen. “Als dát de ingang is, dan is dat de juiste ingang,” aldus Marleen.

De kinderen zijn niet afgehaakt, maar vastgelopen. En dat vraagt om een andere benadering. Geen druk of dwang, maar aansluiten bij wat het kind nodig heeft op dat moment. Dat kan variëren van samen praten tot een kleine opdracht, of simpelweg even naast iemand zitten.

De voortgang verloopt vaak in kleine stappen, maar die blijken van grote betekenis. De inzet levert volgens betrokkenen waardevolle momenten op, waarop kinderen weer beweging laten zien in hun ontwikkeling.

Met deze vorm van ambulante ondersteuning wil ons Samenwerkingsverband voorkomen dat leerlingen verder vastlopen en hen helpen om het vertrouwen in leren weer terug te vinden.